Het inmiddels moeilijk te ontkennen vermoeden van Russische inmenging in de Amerikaanse verkiezingen — waarbij Russische webbots vooral de campagne van Donald Trump een duwtje in de rug gaven — heeft Vladimir Poetin geen windeieren gelegd.

 En Het bleef niet bij Amerika. Ook in voormalige Oostbloklanden die inmiddels lid zijn van NAVO en Europese Unie, zoals Hongarije en Slowakije, heeft Moskou handig ingespeeld op politieke breuklijnen. Het resultaat laat zich raden: leiders die elke maatregel die tegen Russische belangen ingaat, zo niet blokkeren, dan toch minstens stevig vertragen.

Zo lijkt één van Poetins natste dromen langzaam werkelijkheid te worden: het verzwakken, zo niet uiteenspelen van het NAVO‑bondgenootschap én het destabiliseren van de Europese Unie.

Voor het eerste zorgt zijn even narcistische als impulsieve evenknie in het Witte Huis, die met zijn Rambo‑achtige escapades in het Midden-Oosten vooral chaos zaait. Voor het tweede staat zijn Hongaarse vazal paraat — al moet die eerst nog zien of hij de nakende verkiezingen politiek overleeft.

In het Kremlin viert men feest. Daar hoopt men dat de Europese landen, totaal verlaten door de VS, op de middellange termijn eieren voor hun geld kiezen, en Oekraine laten voor wat het is, of zal worden: Het eerste land dat terug naar de Russische 'heimat' keert.

Poetin hoeft er nauwelijks nog iets voor te doen. Het Westen doet het werk grotendeels zelf. En dat is misschien wel zijn grootste overwinning.

---